Ney öğrenmeye başlayan hemen herkes ilk derslerde ses çıkaramaz.
Bunun sebebi güç eksikliği değildir. Ses, havanın başpâre kenarına belirli bir açıyla çarpmasıyla oluşur.
Açı birkaç derece değiştiğinde ses kaybolur; bu yüzden ilk aşama bir arama sürecidir.
Birinci ayrıntı dudak açıklığıdır. Fazla geniş bir açıklık havayı dağıtır, fazla dar olanı basıncı yükseltir ve ses cırlar.
İkinci ayrıntı çalgının konumudur. Ney dudağa dik değil, yana ve öne eğik tutulur.
Üçüncü ayrıntı nefesin yönüdür. Hava başpârenin kenarına değil, kenarın üzerinden geçecek biçimde verilir.
Bu üçü bulunduğunda ses bir anda gelir ve aynı konum tekrar edilebilir hâle gelir.
Bulunan konumun korunması için ayna kullanılır; ilk haftalarda gözle doğrulama en hızlı yoldur.
İlk ses geldikten sonra hedef onu tekrarlayabilmektir. Rastlantıyla bulunan bir konum, birkaç gün içinde bilinçli olarak kurulabilir hâle gelmelidir.
Nefes desteği de ilk haftalardan itibaren kurulur. Göğüsten verilen hava kısa sürede tükenir ve sesin sonu düşer; karın desteği bu çalgıda ilk günden gereklidir.
Derslerimizde ilk ses çalışması, ayna ve kısa kayıtlarla desteklenerek yürütülür.