Topluluk çalışmasında en sık kaybedilen yer, parçanın ilk ölçüsüdür.
Sebep teknik değildir; kimin nasıl başlatacağının kararlaştırılmamış olmasıdır.
Birinci karar sayıyı kimin vereceğidir. Çoğunlukla ritim bölümünden biri sayar, ama bu değişebilir.
İkinci karar kaç ölçü sayılacağıdır. Tek ölçü çoğu zaman yetmez; iki ölçü topluluğa tempoyu oturtacak süre verir.
Üçüncü karar sayımın nasıl duyulacağıdır. Kalabalık bir sahnede yalnız söyleyerek verilen sayım duyulmaz; bir vuruşla desteklenir.
Dördüncü karar girişin biçimidir: sayıdan sonra hep birlikte mi, yoksa tek bir çalgıyla mı başlanacak.
Bazı parçalarda sayının bölünmesi gerekir; üçlü bölünmeli bir parçada iki ayrı sayım biçimi bambaşka sonuç verir.
Sayı öncesi kısa bir bekleme yararlıdır. Aceleyle verilen bir sayım neredeyse her zaman hızlı olur.
Bitişler de aynı özeni ister. Parçanın nerede ve nasıl biteceği kararlaştırılmadığında, son ölçü dağınık duyulur.
Tempo da sayımla birlikte kurulur. Sayımı veren kişinin o an içinde bulunduğu heyecan, parçanın tamamının hızını belirler; bu yüzden sayım öncesi kısa bir bekleme yararlıdır.
Derslerimizde giriş ve bitiş çalışması, topluluk derslerinde ayrıca yapılır.