Provada oturmuş bir ton, sahnede bambaşka duyulabilir.
Birinci sebep odadır. Küçük ve yankılı bir prova odasında dolgun duyulan pes bölge, büyük bir salonda bulanıklaşır.
İkinci sebep yüksekliktir. Amfi yerdeyken ses bacak hizasında yayılır; kulak hizasında duyulan ton farklıdır.
Üçüncü sebep kalabalıktır. Dolu bir salon üst bölgeyi emer; boş salonda yapılan ayar konserde mat kalır.
Dördüncüsü grup içi dengedir. Tek başına iyi duyulan bir ton, bas ve klavyeyle çakıştığında yer bulamaz.
Pratik çözüm orta bölgeyi korumaktır. Pes ve tiz uçları azaltmak, gitarın karışımda duyulmasını sağlar.
Amfinin yönü de ayarlanır; hafif yukarı eğimli bir konum kendi sesini duymayı kolaylaştırır.
Ses provası atlanmaz. Sahnede yapılan kısa bir kontrol, ayarın oda ve kalabalığa göre düzeltilmesini sağlar.
Sahne öncesi kısa bir kontrol listesi yardımcı olur: kablo, pil, akort ve ses düzeyi. Bunların hiçbiri teknikle ilgili değildir ama sahnede en çok sorun çıkaran kalemlerdir.
Amfinin konumu da sonucu değiştirir. Köşeye yerleştirilen bir amfi pes bölgeyi belirgin biçimde artırır; aynı ayar odanın ortasında bambaşka duyulur.
Derslerimizde sahne düzeni ve ton ayarı, topluluk çalışmalarında uygulamalı olarak ele alınır.