Şan eğitimine başlayan bir kursiyer ilk derste şarkı söyleyeceğini varsayar.
Oysa ilk dersin amacı sesin mevcut durumunu belirlemektir.
Birinci ölçüm ses alanıdır: hangi notalar rahat çıkıyor, nerede zorlanma başlıyor.
İkinci ölçüm konuşma sesidir. Konuşurken kullanılan yükseklik ve destek, şarkı söylerken de devreye girer.
Üçüncü ölçüm nefestir. Nefes alırken omuzun yükselip yükselmediği ve havanın ne kadar sürdüğü izlenir. Nefesin ne kadar sürdüğü basit bir uzun sesle ölçülür ve not edilir.
Dördüncüsü alışkanlıklardır. Varsa gırtlak gerginliği, çene sıkışması ya da dil konumu sorunları not edilir.
Bu değerlendirme bir seçme değildir; hiçbir kursiyer sesi nedeniyle programa alınmamazlık yapılmaz.
Sonuç birlikte konuşulur ve ilk dönemin planı buna göre kurulur.
Kursiyerin hedefi de ilk derste konuşulur. Sahne için hazırlanan biriyle kendi keyfi için söyleyen birinin programı baştan ayrışır.
Sağlık geçmişi de sorulur. Geçirilmiş bir ses teli rahatsızlığı ya da süregelen bir kısıklık, çalışma planını doğrudan etkiler.
Derslerimizde ilk ders, ses değerlendirmesi ve hedef görüşmesiyle geçer.