Kabak kemane, gövdesi bir kabaktan yapılan ve dik tutulan bir yaylı çalgıdır.
Batı yaylılarından en belirgin farkı, çalgının sabit, yayın ise eli izleyen bir düzende kullanılmasıdır.
Çalgı dizin üzerinde durur ve gövde ekseni etrafında döndürülebilir; tel değişimi bu dönüşle yapılır.
Yay ise çoğunlukla yatay düzlemde kalır. Bu yüzden telden tele geçiş yayın açısını değil, çalgının konumunu değiştirir.
İkinci fark yay gerginliğidir. Yay kılları elle gerdirilir; baş parmağın uyguladığı kuvvet, icra sırasında değiştirilebilir.
Bu esneklik tonun anında değiştirilmesini sağlar; gerginlik artırıldığında ses keskinleşir.
Sol el tarafında parmaklar tele bastırılmaz, üstüne değer. Bu hafif temas, yöre üsluplarına özgü kaydırmaları mümkün kılar.
Çalışma açık telde ve uzun seslerle başlar; ton kararlı hâle gelmeden dağara geçilmez.
Oturuş da tekniğin parçasıdır. Çalgının diz üzerindeki açısı, yayın hangi tellere kolay ulaşacağını belirler.
Tel değişimleri ayrıca çalışılır. Gövdenin dönüşü ile yayın hareketinin eşzamanlı olması, geçişin duyulmadan yapılmasını sağlar.
Derslerimizde kabak kemane çalışması açık telde ve uzun seslerle başlar.