Udda yeni başlayan bir kursiyerin ilk şikâyeti, sesin beklediğinden ince ve cılız çıkmasıdır.
Birinci sebep tutuş sıkılığıdır. Sıkı tutulan bir mızrap esneyemez ve teli yalnızca çizer.
İkinci sebep açıdır. Tele dik giren bir mızrap takılır; hafif eğik giren bir mızrap ise kayarak geçer ve daha dolgun bir ses verir.
Üçüncü sebep derinliktir. Tele fazla derin giren bir mızrap hem sesi sertleştirir hem bir sonraki vuruşu geciktirir.
Dördüncüsü vuruş noktasıdır. Eşiğe yakın vuruş parlak ve keskin, klavyeye yakın vuruş yuvarlak ve yumuşak duyulur.
Çalışma tek telde yapılır. Aşağı ve yukarı vuruşların eşit duyulması, dağar çalışmasından önce gelir.
Mızrabın malzemesi ve kalınlığı da tınıyı etkiler; çok ince bir mızrap bükülür, çok kalını esnekliğini yitirir.
Sağ el bileği serbest kalmalıdır. Kilitlenmiş bir bilek, vuruş yüksekliğini ayarlayamaz.
Sol el de tınıyı etkiler. Perdesiz bir klavyede parmağın tele ne kadar bastırdığı, sesin uzunluğunu ve netliğini doğrudan belirler.
Sağ elin dayanak noktası da belirlenir. Kapağa dayanan bir bilek vuruşu sabitler ama hareketi kısıtlar; serbest bir el daha geniş bir renk aralığı verir.
Derslerimizde mızrap tekniği, açık tel çalışmasıyla başlar ve dağara oradan geçilir.